Eelke's bijensteektherapie journaal.

Opgetekend en bijgehouden door Minne Bonnema.  

proloog.

Eelke is MS patiënt sinds  1997 en is om mobiel te zijn de laatste twee jaar op de rolstoel aangewezen. Naast het met handkracht bediende vervoermiddel heeft hij nog een elektra kar tot zijn beschikking. Afke is de naam van zijn vriendin  en hun zoontje heet Cees.

Het type MS is bij hem RR, met een juist Nederlands woord agressief.

Week 1.   Op woensdag 26 februari reist Baldie Dekker met een potje vol bijen de afsluitdijk  over naar Easterein. Eelke  krijgt zijn eerste twee bijenprikken in het bovenbeen, de aangewezen plaats volgens aanwijzigen van  Dr. Wesselius (radioloog in Gemini Ziekenhuis/ Den Helder.Betrokken bij het dit jaar begonnen onderzoek naar het effect van bijensteken bij MS- patiënten).Later arriveren Jaap en Jacoba ook nog,kennissen van Eelke, Jacoba is MS-patient, maar dan ben ik al weg. 

Op vrijdag moet ik zelf de prikactie verzorgen. Zowel voor Eelke als Jacoba twee,dus vier bijenlevens eraan gewaagd.

Jaap leert hoe hij een bij vast kan houden met een pincet en mag het laten prikken uitproberen op mijn arm,het lukt  dus gaat Jaap thuis de bijensteken bij zijn Jacoba verzorgen.

Week 2.  Maandag 3 maart, Elke is  zaterdag j.l  na zijn twee prikken van vrijdag, zo ziek als een hond geweest,maar zondag’s  voelt hij dat het bijengif werkt.Hij kan beter plassen en hij kan zijn linkervoet ook weer wat bewegen. Woensdag  weer twee prikken.Vooral de blaascontrole gaat prima vooruit. Kwam het plasje eerst niet eerder dan rond  koffietijd,nu lukt het al direct na het ontwaken. Dat geeft lichamelijk een lekker gevoel.

  Vrijdag drie prikjes. Op de WC gaan zitten gaat weer een beetje normaal. Dit voelt beter dan je erop laten vallen, vertelt Eelke, dat kan pijnlijk zijn.

Week 3.  Maandag 10 maart. Eelke wil met alle geweld vijf prikken hebben, onder het motto: hoe méér gif, hoe sneller ik misschien opknap.Het schema om de eerste twee weken maar een enkele prik  per keer te geven, is in deze situatie allang ter ziele. Ik ontraad hem deze actie hem ten zeerste,maar hij blijft aandringen en ik geef er aan toe. Ik denk bij me zelf: wie niet horen wil, moet maar voelen.
Eelke geeft nog even een demonstratie hoe hij al los kan staan, maar de eerlijkheid  gebied me te zeggen dat Afke hem de broek nog op moet ophijsen.

Woensdag. De vijf  prikken  van maandag jongstleden zijn Eelke slecht bekomen.Hij is behoorlijk  ziek geweest zegt hij,dus wil hij vandaag niet meer dan twee. Overigens voelt hij zich deze morgen goed. Ik laat drie bijen hem een prik geven, hiermee aantonend dat het aantal steken nu door mij wordt bepaald. Vrijdag weer drie prikken, Hij voelt zich goed en kan ook alweer een potlood  in zijn vingers houden en er kruisjes mee zetten.

Week 4.  Maandag  17 maart, Vandaag maar een prikje meer,  dus nu vier  bijenlevens naar de Filistijnen.  Eelke heeft  naar zijn zeggen een goed weekend achter de rug. De felle zon waarvan hij voorheen nogal  last van had, kon hij nu goed aan zijn ogen verdragen. Hij dringt wéér aan op een hoger aantal prikken, maar we doen het maar niet. Jaap van Jacoba geeft het op.Hij kan niet tegen de steken die hij krijgt bij het aftappen van de bijen  uit hun kast.Zullen wel Comedy-Caper-achtige  toestanden zijn geweest. Corriet gaat  bij  hen nu de regie voeren, ze woont maar enkele kilometers bij hen vandaan.Wie wil weten wie Corriet is,. leest maar eens “Corriet’s bijen” ook op deze website.Voor het laatst worden de bijen voor Eelke aangeleverd.

Woensdag; weer  vier prikken vandaag. Eelke heeft geen last gehad van de prikken van maandag , maar er is paniek in de tent!. De bijen die de vorige dag aangeleverd zijn, zijn uit hun behuizing geraakt. In het bergmeubel waar ze bivakkeerden zoemt het nu dat het een lieve lust is!  Voortaan is de huiskamer verboden voor bijenopslag, zegt Afke, die het niet op bijen heeft staan.

Vrijdag de laatste vier prikjes.De dag hiervoor is hij zeer moe geweest, voor de rest is hij zeer tevreden over zijn lichamelijk functioneren.

Week 5. Maandag 24 maart. We houden het schema van vier prikken eerst maar aan en op vrijdag dan maar vijf, al is dat Eelke niet naar het zin. Ik tap voor het eerst bijen af via het voergat, wat helemaal geen moeilijkheden geeft. Woensdag. Eelke is af en toe wel moe maar dat komt volgens hem door het warmere weer. Het lichamelijk herstel gaat s’morgens sneller dan voorheen toen hij nog niet met de prik actie bezig was.

Vrijdag . Hij voelt zich goed en is met het  mooie weer met de elektra kar op pad. Voor hem mag het wel iets minder warm zijn. Tot nu en toe kan ik de bijen niet langer dan een week levend houden in de grote  glazen appelmoes pot.

Week 6.  Maandag  31 maart. Het aantal  prikken gaat in rap tempo omhoog. Deze week houden we 6—5—6  als aantal aan. Het slapen gaat goed en hij wordt s’morgens normaal wakker. Overdag is hij wel wat moe daarom gaat hij nu even niet met de kar op pad. Hij gebruikt nu alleen de vitaminepillen nog. Weer nieuwe bijen in de pot die ik zelf dan maar thuis bewaar. Woensdag, het is reeds 4 maanden geleden dat hij voor het laatst medicijnen heeft gebruikt (prednison ).

Vrijdag  Eelke voelt niet veel meer van de bijenprik en verklaart tegen twintig prikken  ook geen bezwaar te hebben. De aanvraag papieren om in aanmerking te komen om voor deelname aan de bijenprik therapie in Groningen zijn ook binnen. Hij gaat ze terugsturen met de mededeling dat hij zelf al begonnen is.

Week 7.  Maandag 7 april. Deze morgen voelt hij zich behoorlijk fit. Zaterdag j.l heeft hij een slechte dag gehad zo vertelt hij mij. We stellen het weekschema op 6—7—7 bijen prikken. Woensdag; op deze mooie heldere morgen zeven bijenprikken. Er ontkomt wel eens een bijtje, maar dat vliegt wel naar het vensterraam waar het alsnog wordt gearresteerd.

Vrijdag de laatste zeven prikken. Elke voelt zich een tevreden mens over het verloop van de prikactie. Ik belde even met  Siets en vertelde haar het prikverhaal.Zij keek er helemaal niet vreemd van op . Tien jaar geleden was er  een Amerikaanse kennis op bezoek die bijen uit haar kast haalde om er zijn vrouw, die MS patiënt was er mee te behandelen. Bij Freerk komt er iemand langs die zelf de bijen vangt op de vliegplank of de waterdrinkplaats ook voor de behandeling van zijn vrouw. Siets en Freerk zijn leden van de Eko wurkgroep.

Week 8. Maandag 14 april ’03. Eelke heeft een zeer goed weekend  achter de rug en vandaag gaat hij met de elektra kar  zijn machinerieën bekijken.Zijn zicht verbeterd ook:hij merkt op dat zoontje Kees zomersproeten heeft, volgens Afke heeft hij die al een hele poos. Het schema voor de prikken maken we 7 – 7—8. Woensdag heb ik net genoeg bijen bij me, helaas willen drie niet steken, dus moet ik nog eens langs komen. De huisarts is ook even langs geweest om te zien hoe het met hem ging. 

Vrijdag, Eelke voelt zich prima. We gaan de bijen vandaag een paar prikken op  Eelke’s buik laten geven. Die kleurt  wat rood daarna, maar Eelke zegt dat hij het gif door zijn lichaam voelt trekken..

Week 9. Paasmaandag 21 april ’03. Het is fraai voorjaarsweer, de bijen zijn vlug en ik moet er nog al eens één van het raam plukken, ze trekken altijd naar het licht toe. De volgende keer moeten ze eerst maar even in de koelkast. Eelke voelt zich sterk, dus gaat hij s’middags niet meer op bed. Ook even een kleine demonstratie van hem, hoe hij kan gaan staan en zijn broek kan laten zakken. Iets waar wij hem eerst altijd mee moesten helpen. Ik sta versteld over zijn lichamelijke vooruitgang. Woensdag let ik niet goed op met het tellen en moet ik  negen bijenangels verwijderen Eelke mag wel over een dergelijke vergissing. Vrijdag dan ook maar negen bijenprikken.

Week 10. Maandag 28 april ’03.  Schema voor deze week 9—10—10. De negen prikken worden eerlijk verdeeld alleen het buikvel is nog wat rood. Op het bovenbeen zwellen de prikplaatsen nog maar amper op. Vrijdag  j.l. heeft Eelke een gezellige avond gehad met zijn jongens, maar hij beperkt zich tot het drinken van maltbier.      Woensdag  Koninginnedag. Bij het verwijderen van de bijen angeltjes kom ik  op 11 stuks, dus op deze feestdag maar een prikje meer. Gisteren kon hij zijn eigen shagje draaien dat was al een hele tijd geleden dat hij dat eigenhandig gepresteerd heeft. Vrijdag is een imker als gast aanwezig om te zien hoe het er met prikactie aan toegaat.

Week 11. Maandag  5 mei ’03. Bevrijdingsdag met wat miezerig weer, 11prikken wat vlot lukt. Af en toe krijg ik zelf ook een prikje, maar wat maakt het uit. Gisteren was het een prachtige warme lentedag. Voorheen kon Eelke niet tegen dit soort weertype, nu geniet   hij er van. Er moet een andere maat pincet komen, het gepruts met dat type voor postzegels ben ik meer als zat. Woensdag weer een imker op bezoek om de kunst af te kijken . Eelke gaat s’middags niet meer naar bed. Vrijdag,  11 prikken en geen één meer. Gisteren kon hij zijn Zweedse klompen zelf weer aandoen, verteld zijn moeder mij. Toch zijn de kleine verbeteringen nog niet geheel stabiel, maar gaan met golf bewegingen.

Week 12. Maandag 11 mei ’03. Schema deze week  12—11—12. Eelke heeft een beroerd weekend achter de rug. Afke verteld mij, dat hij vrijdagavond een hele dikke chocolade reep heeft verorberd,  in plaats van  een stukje te nemen. Dat zou de oorzaak kunnen zijn.. Woensdag, Eelke  is weer opgeknapt. We doen maar twee prikjes op de buik, want daar zitten nogal wat rode putjes, de resterende tien angels op de bovenbenen. De snelheid van toedienen van de bijenprikken gaat rap vooruit, twaalf in vijf minuten  deze keer.                                                                                                                                               Vrijdag, op de prikplaatsen komen mooie kleine opzwellingen, Eelke bewondert ze alsof het  schilderstukjes zijn. Na verloop van een paar uur zijn ze weer verdwenen. Om dat de prikken binnen vijf minuten geplaatst zijn moeten we wel even wachten met het verwijderen van de angels, die moeten wel even de tijd hebben om zich leeg te pompen.

Week 13. Maandag 19 mei. Eelke heeft een terugslag, zowel lichamelijk als zijn gemoedstoestand. Hij is vlug moe en voelt zich niet lekker, vooral het plassen gaat niet naar wens. Afke zegt dat hij zich net zo voelt als toen de MS bij hem begon. Woensdag is er niet veel verbetering,hoort bij het ziektebeeld zegt Eelke. Op vrijdag is er wat verbetering,bij het van bed komen s ‘morgens heeft hij nog wat tijd nodig om op gang te komen. Het weer heeft momenteel een hoge vochtigheidsgraad,iets waar hij slecht tegen kan. Het gezichtsvermogen is een stuk beter geworden en blijft vrij stabiel.

Week 14. Maandag 26 mei. Schema voor deze week is elk keer veertien stuks. Eelke heeft weer een nieuw adres voor mij om inlichtingen over de bijensteektherapie. Bovendien wil hij ook steken in de rug,maar daar begin ik niet mee.Eerst maar eens op een doses van twintig steken voor we als het nodig blijkt, met iets anders beginnen. Woensdag is kleine Kees er ook bij en staat er met zijn neus bovenop,vindt het een interessant gebeuren, heeft tevens de taak om op te letten of er eens een bijtje ontsnapt, wat minder vaak gebeurt nu ik de pot op zijn zij leg. Vrijdag , Eelke begint zich weer steeds beter te voelen,schijnbaar weer wat uit de dip.

  Week 15.. Maandag 2 juni, het is warm weer en Eelke is in opperbeste stemming, voorheen met dit weertype was hij altijd beroerd ziek en misselijk. Nu voelt hij zich prima en gisteren zelfs een hele goede dag. Vijftien bijen steken per keer deze week.Vandaag twee meer zie ik als ik de angels verwijder.Telfout hoor je Eelke niet over klagen die vindt het wel best. Woensdag  negen prikken, de pot is leeg. Ik tel de twee extra van maandag erbij en zeg elf stuks,Eelke kan het niet waarderen hij heeft liever het volle pond.Zaterdag  een dag later dan gewoonlijk krijgt  Eelke de prikjes die hij achter was er bij, elke dag gaat zijn gezondheid weer een streepje vooruit.

Bij het vullen van de pot met bijen ging het deze keer mis, veel onweer in de lucht de bijen waren ongenietbaar. En als dan de closetrol waarop de bijen zitten dan ook nog uit de pot valt moetje wel even op de vlucht om alsnog de bijenkap ter bescherming op te zetten en de rookpot te hanteren ,iets wat ik normaal gesproken niet hoef te doen.

  Week 16. Pinkstermaandag 9juni.Deze week 3 x 16, vandaag echter  18 bijenlevens opgeofferd, eigenlijk om precies te zijn twintig omdat twee weigerden  Eelke een prik te geven.

Om de pot met bijen te vullen deze keer een andere manier toegepast en wel deze: leg de lege closetrol die omgeven is door een stuk keukenrol papier,waar van een kant is ingesmeerd met een flinke dot stevige honing,voorzichtig op het voergat. Sluit het deksel en na enkele minuten zit er een krans van bijen op de honing, bezig aan hun galgenmaal.

Woensdag. Het wekelijkse schema kan haast wel over boord. Deze maal weer achttien steken, waarvan 5 op de buik wat onmiddellijk aanleiding voor Eelke geeft om te plassen, dus eerst volgende maal die steken op de buik als laatst uitvoeren.

Vrijdag, na afloop van de sessie is de energie van Eelke even op maar na een tien minuten rust is hij er weer en verklaart met gemak twintig steken aan te kunnen.

  Week 17. Maandag 16 juni.Na achttien steken zit er geen bij meer in de pot en is het einde oefening. Eelke schrijft al de opdrachten die hij binnen krijgt voor zijn loonbedrijf op en wel keurig tussen de lijnen.Drie maanden geleden twijfelde hij nog of het hem deze zomer zou lukken. Woensdag ,voor de eerste maal twintig prikken.Eelke is laaiend enthousiast niet alleen over het aantal steken,maar ook over zijn lichamelijk functioneren. Met het onder de douche gaan,presteerde hij vanuit zijn kar twee stappen om onder de waterstraal te komen.’Ik voelde me een hele kerel”zegt hij,maar geeft eerlijk toe dat dit niet een alledaags gebeuren is.

Vrijdag, deze maal in de namiddag het gebeuren.Geen  vertoning van rapheid met het steken,de bijen zijn snel en ik niet vingervlug genoeg. De grootste helft van de bijen moet ik van het vensterraam plukken.

Week 18. Maandag 23 juni. Eenentwintig bijen steken en de pot is leeg.Eelke heeft gisteren een topdag gehad,niet naar bed geweest en de gehele dag van het mooie weer genoten. De langere pincet is in bestelling,het gedoe met het postzegel apparaat is haast afgelopen. Woensdag neemt imker Peter Vos de honneurs waar,daar ik elders vertoef. Vrijdag  twee en twintig angels voor Eelke,hij voelt zich goed en bezoekt op de elektra kar het dorpsfeest.

  Week 19. Maandag 30 juni. Om dat ik in de voormiddag iets anders te doen heb verplaatsen we het gebeuren naar de s ‘middags om vier uur. Helaas Eelke heeft een echte offday. Is zeer moe en zit er geestelijk ook even doorheen.Na negentien prikken knapt hij wel wat op en wordt zijn gemoedstoestand ook weer wat beter, is tenminste weer voor rede vatbaar. Een uur later is hij op de weg met de elektra kar en kleine Cees. Woensdag Eelke is er beter aan toe dan maandag j.l. Vijf en twintig steken deze maal. We gaan het aantal maar op tussen de twintig en vijf en twintig houden,dit aantal kan hij best verdragen denkt Eelke.

Vrijdag, Hij voelt zich prima,maar wenst niet weer vijf en twintig steken,het was net even wat te veel,na afloop voelde hij zich niet al te lekker. Dus vandaag dan maar weer normaal, twintig stuks.

Journaal over de maand Juli.

Bijen angel .(foto Albert de Wilde)      Maandag 7 juli. Eelke heeft een goed weekend achter de rug.De darmfunctie doet het ook weer goed, dat is ook wel eens anders geweest.We houden standaard maar twintig prikken aan. De nieuwe pincet groot 16 cm, voldoet prima. De bijen die zich op het voeteneind van de pot bevinden om de dans te ontspringen,worden nu moeiteloos bij hun kladden gegrepen.

Om te verhinderen dat er af en toe een bij ontsnapt moet er soepel materiaal  komen om de pot af te sluiten, Els geeft  via het Imkersforum de raad om de bakjes van de afhaal Chinees te gebruiken, dus op naar een Chinees,helaas is er niet een in Easterein.  Eelke voelt zich wel goed maar moet met dit extreem warme weer wel wat kalm aan doen. Gisteren had hij even zijn hand overspeeld door met de elektrakar de weg op te gaan,raakte vlug vermoeid en wist maar nauwelijks tijdig thuis te komen om uit te rusten.De beroerdheid waar hij voorheen altijd last van had met dit soort weer,treed  tot nu toe gelukkig niet meer op.

 Maandag 14 juli.  We blijven maar aanhouden op 20 prikken ,waarvan soms ook enkele op de buikwand. Zowel Eelke als ik zelf hadden twee jaar terug nog geen weet van deze bijensteektherapie.Jammer, want destijds had Eelke zijn loopvermogen nog,het zij zo.Kleine Kees gaat mij imiteren : met een pincet controleert hij of de angels wel allemaal verwijderd zijn (natuurlijk als ik de deur uit ben).

Vrijdag  verdelen we de prikken over twee sessies.Gisteren is Eelke veertig jaar geworden en heeft  een leuke dag gehad, behalve een onderbreking voor zijn middagdutje is hij tot half twaalf  in de avond bij zijn visite aanwezig geweest. Een jaar geleden vroeg hij zich nog af of hij de datum van deze dag nog wel zou halen,nu is hij vol goede moed om nog jaren mee te gaan.Volgens hem begint het bijengif nu indirect te werken.De opdrachten die hij naar zijn voeten stuurt komen wel aan, maar deze reageren nog niet juist,soms en meestal averechts,maar het reageert en dat is positief,voorheen gebeurde er niets.Vanaf november verleden jaar heeft hij nog geen prednison gebruikt,ik ben (Eelke ook ) benieuwd naar de reactie, van zijn neuroloog over dit feit, waar hij deze maand moet verschijnen.

Maandag 21 juli, Het is warm weer, de meeste mensen  genieten maar het gros van de MS patiënten hebben er een broertje dood aan.Woensdag is het nog extreem warm,Eelke heeft het bezoek aan de neuroloog geannuleerd; al die inspanning van het gereis om die enkele minuten durend spreekuur is hem wat te veel.Met andere woorden :  Eelke begint op zich zelf te passen met dit warme weer. Hoewel hij voorheen nog al last had van koude handen,zijn die nu vrij normaal.Hij geeft me een hand en die voelt warm en stevig aan.

Vrijdag nog steeds warm weer,Eelke voelt zich zeer moe,is prikkelbaar en hoopt op een spoedige weersomslag.Eelke belt tijdens zijn depressieve bui stad en land af en komt met ideeën die ik dan maar gewoon naast me neer leg.

Er ontsnapt geen één bijtje. Ik heb ze vooraf even met de bloemspuit bespoten wat ze minder vlug maakt. Op 13 september komt de neuroloog langs bij hem thuis, vertelt Eelke mij.

Maandag 28 juli Eelke voelt zich weer wat beter,woensdag vind ik hem persoonlijk  er niet zo fit uitzien, maar vrijdag de eerste augustus is hij behoorlijk over zijn warmweer dip heen.Maar de weersvoorspelling heeft nog een warmte golf in het vooruitzicht, dus blijft het aanpassen.Totaal 70 prikken deze laatste week van de maand juli.Er onsnappen deze week ook geen bijtjes uit de pot meer,dus heeft Afke de moed gehad om de ramen eens een flinke schoonmaak beurt te geven .

JOURNAAL AUGUSTUS

 Het verwijderen van de bijenangel;wordt men door een bij gestoken dan is dit de  juiste  manier om deze te verwijderen, men veegt het laatste restant gif ook weg.Met het verwijderen met een pincet perst men het laatste gif nog in de huid,daarom gebruik ik het pincet . (foto Albert de Wilde)

Maandag 4 Augustus. Tot toe nu past Eelke zich goed bij de warmte golf aan. Moeheid, waarvan hij wel lastheeft komt meestal plotseling,maar met een paar minuten rust op bed verdwijnt deze ook zo weer.Hij waagt zich dan ook niet naar de kermis. Afke en kleine Cees hebben zich er met hun tweeën goed vermaakt.Klein Cees toont mij vol trots zijn speelgoedgeweer en trolleybus gewonnen, met het touwtje trekken.Dinsdag breng ik bijen en pincet naar Eelke,morgen gaat Peter de honneurs waarnemen.Ik bevind me die dag op de Freule partij .Eelke voelt zich nog goed en hoeft naar zijn zeggen niet zoals vorig jaar, halve dagen onder de koude douche door te brengen Maar als ik vrijdagmorgen om tien uur bij hem kom is het goed mis,het plassen wil niet en tussen de oren zit het ook niet goed..Na het plaatsen van de bijensteken ,wat deze morgen ook al niet zo vlot wil verlaat ik het pand met de gedachte “:maandag zien we wel weer verder.”

Maandag 11augustus. Het is nog steeds warm.Als ik bij Eelke kom staat hij er maar monter op,wat mij wel verbaasd. De toestand van vrijdag j.l. schuift hij op het warme weer en “zulks komt voor bij MS patiënten” zegt hij.Voor we met het gebeuren van start gaan zet hij zijn mobiele telefoon eerst nog onder lading. “Dit kon ik voor dat we met de bijensteektherapie begonnen bijna niet meer voor elkaar krijgen.Nu heb ik er geen enkele moeite mee om deze handelingen te verrichten.” Dat er MS patiënten zijn die liever aan de prednison gaan dan zich een prik door een bij te laten geven,wil er bij hem niet in “Niet slim volk”is zijn commentaar. Woensdagmorgen zit Eelke met zijn neus in de frisse wind onder de boom bij de oprit, hij voelt zich naar zijn zeggen kiplekker en geeft ter demonstratie even met zij armen een krachttoer met  invalide kar liften.Na 23 bijensteken moet ik ook nog even zien hoe hij zijn voet kan bewegen, maar, denk ik, het einde van het warme weer is nog niet voorspeld.Vrijdag de laatste prikken en het is weer einde oefening deze week.

Maandag 18 augustus. “Het kan vanmorgen beter “zegt Eelke, maar gisteren had hij een superdag.We plaatsen deze keer ook op beide zijkanten van de knieën een prik en op de onderbenen ook twee. Brengt alles met elkaar het totaal op 21 prikken.Wat wel stabiel blijft is het gezichtsvermogen, de rest van het lichamelijk  functioneren schommelt nogal wat.Op woensdag plaatsen we ook een viertal prikken op de heup;veertien dagen geleden is hij hier op gevallen en hij heeft er nogal wat last van. En nu maar hopen dat hij er baat bij heeft. Vrijdag , Eelke voelt zich goed en is blij met de weersomslag.De prikken op de heup hadden naar zijn zeggen een goede uitwerking.dus doen we het nog een keer. Hij voelt het tot in zijn grote teen als de bijen hun angel verliezen op deze plaats.Op de weerskanten van de knieën ook een prikje en we zijn op een totaal van vier en twintig.wat volgens mij meer dan voldoende is.

Maandag 25 augustus, Eelke heeft een slecht weekend achter de rug, maar voelt zich deze morgen alweer iets beter. Het aantal van vier en twintig is volgens hem net iets teveel van het goede.We nemen wat gas terug en houden het op vijftien steken.Woensdag weer 16 stuks en de heup laten we voor wat het is. Vrijdag wil hij al weer twintig prikken voor het weekend. Doen we maar, niet achttien is mooi genoeg.Kort samengevat mag hij ,ondanks een paar dipjes tijdens het warme weer,op een redelijk goede zomer terugzien.Aanzienlijk beter dan zomerseizoen 2002 volgens zijn zeggen.Zicht en slapen blijven behoorlijk constant goed. Met goede zin en veel hoop op nog meer herstel van lichamelijke functies gaat Eelke de septembermaand in.

Journaal September.

  Maandag 1 september, Eelke wil wel weer twintig prikken.Doen we maar niet,gezien in dit jaargetijde de dosis gif in de bijenangels iets hoger is. Achttien stuks per keer is mooi genoeg.Woensdag zit Eelke bij de oprit de frisse herfstlucht op te snuiven.Als ik hem vraag hoe het met hem is krijg ik als antwoord “het gaat goed de goede kant uit “ Duidelijke taal waar geen uitleg meer bij hoeft. Vrijdag, gisteren is Eelke door zijn knieën gegaan en moest weer op de been gezet worden bij hem, dus dan weer in de kar. Dergelijke gebeurtenissen vindt ik maar eng,Elke tilt er minder zwaar aan “komt voor bij de rotziekte die ik heb”is zijn commentaar.

Maandag 8 september, Eelke heeft een goed weekend achter de rug. Zijn gehoor wordt volgens hem steeds beter,vooral bij muziek kan hij de kleine bijgeluiden beter horen.Zijn benen zijn nog wat stijf van de valpartij.Nu het weer wat aangenamer voor hem is, reist hij ook weer tweemaal in de week naar Bolsward voor fysiotherapie.Op woensdag zijn er geen bijzonderheden te vermelden de eerst volgende sessie is op zaterdag . Komt zijn neuroloog langs die het prikgebeuren ook wel eens wil zien ,wat dan ook gebeurd.

  Maandag 15 september   Helaas door onachtzaamheid, de aantekeningen voor deze week van het P.C scherm verdwenen.,dus niets anders te vermelden dat Eelke wel zijn portie prikken heeft gehad. Verder ontsnapt er geen bijtje meer bij het gebeuren ,wat in feite een hele tijdsbesparing is.Nu ben ik voor een gehele sessie in een halfuur uit en thuis.

Maandag 22 september. Helaas werkt de blaasfunctie niet goed en verknalt het goede gevoel wat de overhand had weer.Dus weer een klein dipje. Woensdag  nog steeds het zelfde beeld.We verdelen de negentien prikken als volgt:twee op de zijkanten van elk onderbeen, op de knieën alle zijkanten,  twee bij de navel de rest op de bovenbenen, vrijdag zelfde procedure.Zondag 28 september, Eelke laat de huisarts langs komen ,hij blijkt een blaasontsteking te hebben en ondergaat een penicilline kuur.We besluiten het prikken dan maar een week op te schorten.

Journaal over oktober,

Maandag 6 oktober. Na een pauze van een week gaan we weer door. Tijdens deze week heeft Eelke een penicilline kuur gehad voor de blaasontsteking. Helaas blijkt het geen ontsteking te wezen, maar het orgaan werkt niet zo als het wezen moet, een gevolg van de rotziekte die Eelke heeft. 
Met 18 steken van de reeds veertien dagen in de pot verblijvende bijen moet Eelke maar tevreden zijn. Woensdag plaatsen we ook vier steken rond zijn staartwervel, omdat hij daar nogal wat last had van een te harde landing op zijn zitvlak. Door al die trubbels met de blaas raakt Eelke zelf ook in een dip die tussen zijn oren zit, daar helpen geen bijensteken tegen.Maar met zoiets moet hij er zelf voor zorgen dat het allemaal weer op de rails komt. Vrijdagmorgen twintig totaal, geen één meer, ondanks het aandringen van Eelke om er maar vierentwintig van te maken. Wat we wel doen is de steken die we anders op de onderbenen plaatsten, nu bij de wervelkolom of het wat uitmaakt !.
Als ik wegga komt de taxi voor om hem naar de fysiotherapie te brengen.

Maandag 13 oktober. Eelke knapt weer wat op. Iedere morgen komt de thuiszorg langs,die met een wegwerpkatheter hem van het overtollige lichaamsvocht ontlast. De wervelkolom is nu een plaats waar we ook wat bijen laten prikken. Woensdag: Baldie is bij hem op bezoek geweest,heeft propolis afgeleverd en een pincet,één met een afstelmogelijkheid,zodat je de bijen niet dood kan knijpen. Tevens horen we van hem, dat het onderzoek naar de effecten van bijensteken bij MS patiënten van de universiteit in Groningen, januari 2004 van start zal gaan.
Vanwege de stelbout die op deze nieuwe pincet zit,moet ik het gat in het deksel van de bijenpot wel vergroten.
Een ander idee is om de stelbout korter te maken,beide ingrepen zijn mogelijk. 
Vrijdag: Eelke krijgt zijn portie bijensteken voor het weekend.Hij klimt uit zijn dipje weer terug naar de werkelijkheid. Zittend in zijn nieuwe stoel, elektronisch stelbaar in alle soort standen, kon hij zijn voeten ronddraaien, ,,lange tijd niet mogelijk geweest" zegt hij.

Maandag 20 oktober: Eelke voelt zich wat stijf, zijn spierenstelsel is niet soepel deze morgen. Het katheter moet nog steeds worden gebruikt. Hij geniet zichtbaar van de bijenprikken ,waarvan we deze maal in elke schouder ook één plaatsen. Op woensdagmorgen staat hij er maar monter op, wat ook aan hem te zien is. Begint als wel vaker over het aantal prikken te zeuren, wil meer. ,,Weer beter worden" is een gedachte waar hij innerlijk veel over denkt, dit natuurlijk mede door de positieve verhalen over de bijensteektherapie. 
Met tweeëntwintig prikken op vrijdag moet hij het voor het weekend maar doen.

Maandag 27 oktober: de stijfheid in de spieren is er nog steeds, iets wat Eelke niet lekker zit.We verdelen de prikken dan ook maar over het gehele lichaam van rug tot onderbenen in de hoop dat het positief zal werken. Weer tweeëntwintig prikken.Woensdag is de stijfheid al weer wat minder, zodat we met het verdelen van de prikken maar op dezelfde toer blijven.
De laatste dag van de week, Eelke voelt zich lekker moe ,, zegt hij " maar na de prik sessie kikkert hij direct op, wel een teken dat het bijengif veel invloed op zijn lichaam uitoefent.
Het vangen van de bijen gaat niet zo vlot meer als de afgelopen zomer,verschil zit hem in de temperatuur die nu nogal wat lager is.Maar zolang het nog niet vriest zal het wel lukken om genoeg bijen te verschalken. Op naar de novembermaand.

Journaal November. 

Maandag 3 november : Eelke is nog steeds stijf in zijn ledematen. We voeren het aantal steken op tot zevenentwintig, waarvan twaalf op de rug. Deze begint op een waar slagveld van bijensteken te lijken. Woensdag :de stijfheid is zo erg niet meer volgens Eelke , maar daar er niet meer dan tweeëntwintig bijen in de pot zitten blijft het daarbij.
Als streefgetal gaan we nu vijfentwintig steken per keer toepassen. Vrijdagmiddag kom ik Eelke in het dorp tegen in zijn elektra kar.We maken even een praatje, weer eens iets anders dan bijensteken uitdelen en incasseren. 

Maandag 10 november : helaas verbetert de stijfheid van de spieren niet ,het komt mij voor dat het verergert. Voor hemzelf is het ook niet leuk, het maakt zijn gemoedstoestand er niet beter op. Energie leveren de steken wel op, want als ik wegga voelt hij zich al weer wat beter.
Op donderdagavond had Eelke plotseling het gevoel dat alles weer beter functioneerde, voeten waren weer beweegbaar en hij kon zelfs weer even staan. Maar zoiets is maar voor even en helaas niet blijvend. Vrijdag de laatste prikken brengt het totaal deze week op vijfenzeventig . 

Maandag 17 november : De kracht in Eelke zijn armen wordt weer wat beter,hij kan zich nu weer omhoog drukken op de armleuningen van de kar. Geregeld gaat hij als het weer het toelaat met zijn elektra kar op pad. Op woensdag krijgt hij ook wat extra prikken in zijn linker benedenarm, omdat deze volgens hem nog wat stijf is. De prikken op deze plaats komen best aan en zijn zeer gevoelig.Woensdag is Eelke verkouden als een snip,dat kan hij er nu net niet even bij hebben.Mogelijk heeft hij zich laten verkleumen op zijn tochten met de kar. Vrijdag is het nog niet veel beter en de stijfheid is er ook nog. Mogelijk is sprake van een blaasontsteking, de dokter is besteld voor een consult aan huis.

Maandag 24 november : Helaas verbetert de lichamelijke gezondheid van Eelke momenteel niet ,hij krijgt nu een spierverslapper voor de stijfheid. Na het katheter nu al de tweede tegenslag, zou het bijengif misschien niet meer het effect hebben wat we ervan verwachten ?
Woensdag, de verkoudheid is hij vlug te boven gekomen, Eelke ontkent niet dat hij zich heeft laten verkleumen op zijn kar. Als ik hem zeg dat ik vindt dat hij er niet op vooruitgaat, ontkent hij dit met grote stelligheid. Geeft om dit te bewijzen een demonstratie van lezen,zelfs de kleine letters in het telefoonboek zijn voor hem geen bezwaar. En, zo zegt hij ,, verleden jaar om deze tijd zat ik in een schemerig vertrek omdat ik het licht niet aan mijn ogen kon uitstaan". Vrijdag de laatste twintig prikjes die we alleen in het bovenbeen plaatsen. Op naar de laatste maand van 2003.

Journaal december.

Maandag 1 december: Helaas ben ik vergeten de bijen te voeren,daardoor heeft de helft van mijn voorraadje bijen die Eelke een steekje moeten geven, de geest gegeven. Slechte beurt van deze imker. Zolang Eelke aan de spierverslappende medicijnen is, gebruiken we het bovenbeen maar als steekplaats. Woensdag:het houd niet over met Eelke,vrijdag negenentwintig prikken we nemen de rug ook maar weer als prik plaats in gebruik.

Maandag 8 december: Eelke knapt weer wat op en is na enkele dagen zonder prikken er wel weer aan toe. De bijensteken geven hem enorm veel energie. Woensdag, gisteren is Eelke naar de neuroloog geweest, die vond dat hij er goed uitzag. Vrijdag:  Eelke voelt zich steeds beter en is weer vol goede moed. We houden  het gemiddelde van vijf en twintig prikken maar weer aan, voor je het weet is de week al om .Ondanks de lagere temperaturen gaat het bijenvangen nog prima.

Zondag 14 december:Vandaag  weekenddienst voor mij,morgen heb ik iets anders.Eelke’s linkervoet wil niet mee doen aan de verbeteringen.Toch prakkiseert Eelke er niet over om een graai in de prednison pot te doen.Op woensdag  is hij naar zijn eigen gevoel knap fit,geeft maar weer eens een demonstratie kar liften, maar vrijdag is het weer over de stijfheid heeft hem weer in de greep. Zes en zeventig bijensteken in totaal deze week.

Maandag 22 december : met één oogopslag zie ik hoe het er met  Eelke voorstaat , hij heeft een grijns op zijn gelaat een teken dat hij zich prima voelt. Later op de morgen zie hem dik ingepakt met de allures van coureur  Schumacher hemzelf, het schelpen pad langs racen met de kar. Hopelijk laat hij zich niet weer verkleumen. Woensdag, we maken de pot met bijen maar leeg voor de kerstdagen. Eelke moet dertig steken op zijn vel toestaan, dat is voor hem geen probleem. Tweede kerstdag voorzie ik Eelke ook weer  van zijn portie steken. Hij begint zich steeds weer wat beter te voelen en zit weer in een opwaartse lijn, de datum van zijn horloge kan hij zelfs aflezen.

Maandag 29 december: Eelke raakt verslaafd aan de bijensteken en zeurt ook deze morgen weer om minimaal dertig stuks. Het worden er een paar minder, ik houdt er rekening mee dat we voor woensdag ook nog genoeg  bijen hebben. Het weerbericht voorspelt wat winterse dagen,dus uit voorzorg rammel ik vandaag nog maar een paar potten bijen uit de kast. Dus voor de laatste dag van dit jaar die zich in mist hult genoeg bijen voor Eelke. Hij voelt zich een tevreden mens nu hij de opgaande lijn weer te pakken heeft en is voor 2004 hoopvol gestemd.

Zie journaal 2004.

Wilt U reageren of heeft U vragen.
                
      bonne5@hotmail.com 

.

.